如果我不曾見過太陽 Konusu
İtiraf edeyim: Final jeneriği biter bitmez ışıkları açmadım; ekranın siyahında kendi yansımamı izledim. Çünkü “Had I Not Seen the Sun”, sadece izlediğiniz bir dizi değil; yüzünüze doğru tutulan bir projektör. “Gerçek, onu kimin anlattığına göre şekil değiştirir,” diyor ve bunu öyle bir stil, öyle bir nabızla yapıyor ki, kalbinizle aklınız aynı anda hızlanıyor. Zhou’nun kamerası karakterlerin yüzüne yaklaşırken, biz de kendi yalanlarımıza yaklaşmak zorunda kalıyoruz. Küçük bir şaka mı? Lin’in sakinliği o kadar ürpertici ki, telefonum gece kendi kendine titreyince “Lin mi arıyor?” diye irkildim. Şaka bir yana: Senaryo, oyunculuk, kurgu ve ses tasarımı arasında kurulan denklem pür bir “prestij gerilim” sunuyor. Benim notum: Güneşe bakın—ama gözlüğünüzü unutmayın; çünkü bu hikâye göz kamaştırıcı olduğu kadar kör edici de.