Şebeke (1976) İzle

Medyaya dair eleştirilerin yapıldığı, gerçeklerin gün yüzüne çıkarıldığı ve insanların nasıl da salak yerine konduğunu anlatan gelmiş geçmiş en iyi eleştirel filmlerden biri. Özellikle Peter Finch rolü ile devleşmiş ve söylemlerde bulunduğu o meşhur sahneler hala sinema da yada dizilerde kullanılmakta.

Medya ve medyanın gücü üzerine yoğunlaşmış bir film. Reyting uğruna kimler nasıl ne derece harcanabilir gayet iyi anlatılmış. Fazlasıyla durağan bir anlatımı ve gerekli görmediğim geçişleri olmasaydı daha etkileyici olabilirdi. O yüzden ara ara filmden koptum maalesef. Filmde zaten herhangi bir olay örgüsü yok. Soyut bir kavramın insan ve insanları etkileme gücü anlatılıyor. Konu ve işleyiş olarak gayet iyi bir film ama aktarım olarak biraz zayıf kalmış. Filmde de görüldüğü gibi insanların koyun olması ve hemen her denilene celallenip gaza gelmesi, kukla gibi sesi her yükseleni güçlü sanıp ona göre kolunu bacağını oynatması çok iyi anlatılmış. Bunun neticesinde de medyanın öldürücü bir silah olup katile bile dönüşebileceği savı ortaya çıkıyor.

Maalesef Türkiye'de çok az bilinen bir başyapıttır. Özellikle Peter Finch'in konuşmasını her hafta düzenli olarak açar izlerim efenim'. Bu da böyle biline! :D

Etkileyici bir film. Howard Baele'in haykırdığı gerçekler, bu yıllarda pek de aşina olmadığımız ve sinemada da daha önce dile getirilmemiş yepyeni fikirler değil artık. Lakin şu an bile, Howard'ın bu bildiğimiz gerçekleri yıldırım ve şimşeklerle dolu New York şehrine haykırdığı sahnede çarpılmışa dönüyor insan. Bu filmi izledikten sonraki tek yorumum, ''İşte sinema bu.'' oldu.
Peki, nedir sinema? 2 saatlik bir zaman dilimine yayılı çekimleri sanat eseri kılan şey nedir? Bir düşünceyi izleyiciye anlatmak mıdır, şahane bir doğa manzarasını mı yansıtmaktır, yoksa bir duyguyu, ekran aracılığıyla verebilmekte midir hüner? Sinema çoğu zaman farklı bir şey olabilir. Bir ideolojiyi aktarırken o ideoloji döngüsünün içerisine insan duygularını ve çatışmalarını katabilir. Bir doğa manzarasının içine, yaradılış sancısıyla boğuşan insanın önemsizliğini yerleştirebilir; bu vesileyle bir düşünceyi de aktarabilir. Ancak ki bir film, bu vesileyle bir bütüne ulaşır. Sinema bütün bunların başarılı bir harmonisidir. Aksi takdirde tek başına bir ideolojiyi anlatmaya çalışan bir filmi izlemek yerine, bir makaleyi okumayı tercih ederiz. Veyahut bir filmi izlemektense bir fotoğraf karesine bakmamız yeterli olur ki zamandan da tasarruf ederiz. O anlamda sinema bir edebi eser değildir, bir makale değildir, bir fotoğraf değildir; tüm bunların harmonisiyle ayrı bir sanat dalıdır, ayrı bir hissiyat oluşturma aracıdır. Bu filmde de o uyumun en başarılı versiyonunu görüyoruz. İzleyici, filmin içerisinde anlatılmaya çalışılan düşünceleri kendi hünerleriyle yakalamayı sever normalde. Zekasının parıltısını hissetmeyi çok sever insan, bu yüzden de filmde bağıra çağıra bu gerçeklerin gözüne sokulmaya çalışılmasından da hoşlanmaz. Peki hangimiz, başta dediğim Howard Beale'in kızgınlığa dair yaptığı konuşmadan rahatsız olduk? Film öylesine başarılıydı ki bizi aynı anda, apartmanlarının camından bağıran kişiler ve bu kişiler ile dalga geçen üçüncü bir göz konumuna soktu. İşte bayanlar baylar, sinema budur. Bu film de bir sanat eseridir.

İşte abartılmış filmlerden biri daha. Belki zamanında, zamanın ruhunda iyi diye değerlendirilmiş, ama ben bugün izlediğimde ne doğru düzgün bir kapitalizm eleştirisi bulabildim, ne başka bir şey. 6.

Mükemmel bir film. Medya dünyasındaki “reytinge giden her yol mubahtır” anlayışını çok güzel vurgulamış. Bu arada Faye’nin sevgilisi, bir ayağı çukura gelmiş, 60’lık adamın defalarca kendinin “orta yaşta” olduğunu söylemesi beni çok rahatsız etti.