Raşomon (1950) İzle

Akira Kurosawa, dünya sinemasının en büyük yönetmenlerinden biri olarak kabul edilir ve bu tartışılmaz bir gerçektir. Özellikle "Yedi Samuray" filmi, en iyi filmler listelerinde sıkça yer alır ve büyük bir üne sahiptir. Ancak, Kurosawa'nın "Yedi Samuray"dan dört yıl önce çektiği başka bir filmi izlerken farklı bir deneyim yaşadım. Bu film, daha kısa olmasına rağmen beni pek etkileyemedi. İlginçtir ki, üç saatten uzun süren "Yedi Samuray"ı izlerken hiç sıkılmadım ve hatta iki kez izledim.
Filmin mahkeme süreci ve insanların dürüst olmaması üzerine kurulu teması oldukça etkileyici, ancak benim kişisel zevkime hitap etmedi. Aynı olayın farklı bakış açılarıyla tekrar tekrar anlatılması beni biraz yordu. Belki de bu filmi 1950 yılında izleseydim, daha farklı bir bakış açısına sahip olabilirdim. Yine de, birçok kişi tarafından dünyanın en iyi filmleri arasında gösterilen bu yapımı izlemek önemli bir deneyim olabilir. Benim puanım 10 üzerinden 7,3.

Film, kadın ve erkeğin (ya da genel olarak insanın) zaaflarını, zayıflıklarını ve güçlü yanlarını farklı bir perspektiften ele alıyor. İzleyici, karakterlerin tüm zayıflıklarına rağmen kendilerini nasıl görmek veya göstermek istediklerine tanık oluyor. Bu istek, ölümden sonra bile değişmiyor. Hikayenin gerçekliği, detaylar açısından o kadar farklı ki, sonunda hikayeyi dinleyen karakter gibi ben de kahkaha attım.
Film, iyimser bir bakış açısıyla sona eriyor. "İnsan" her ne kadar güvenilmez olsa da, saflığı koruma görevi yine ona veriliyor. Tüm zayıflıklarına rağmen, insana karşı biraz acıma duygusuyla karışık bir sevgi beslememek elde değil. Çünkü nihayetinde, "insan" olmaktan başka çaremiz yok.

İnsan doğası gereği bencil olabilir ve yalan söyleyebilir, ancak umut her zaman var olmuştur. Ellerimizi gökyüzüne açarak yağmurun altında tövbe edelim; nasıl olsa su, günahlarımızı alıp götürecektir.

İnsanların yalanları, hataları ve kötülükleri, durmaksızın yağan bir yağmur gibi. Ancak ilginç olan, kimsenin bu yağmurda ıslanmıyor oluşu; çünkü herkes öncelikle kendine yalan söylüyor. Belki de bu durumun farkına varmanın yolu, gerçekten ıslanmak. Oduncu karakteri de yağmur altında kaldığında kendisiyle yüzleşiyor ve iyiliğe yöneliyor. Rashomon, insanların davranış kalıplarını incelemesi açısından değerli bir film.
Bu, Kurosawa ile ikinci karşılaşmamdı. Filmin zengin alt metnini zekice bir kurguyla sunması oldukça etkileyiciydi. Ancak ya Kurosawa'nın tarzı bana hitap etmiyor ya da bu film özelinde sıkıldım. Bazı sahneler gereğinden fazla uzundu ve bu uzun sahneler, filmin en az anlam taşıyan anlarıydı. Üstelik kötü koreografiyle çekilmiş dövüş sahneleri de filme olan ilgimi zaman zaman kaybetmeme neden oldu. Film, genel olarak bir büyüye sahip olsa da, eğer bir bütün olarak değerlendirecek olsam, Ridley Scott'un 2021 yapımı The Last Duel filmini tercih ederdim. Üstelik The Last Duel, Rashomon'dan tam bir saat daha uzun bir yapımdı.

tecavüz edilme olayı ve kocanın ölmesi, sabit, ancak olay sonrası verilen tepkiler , çeşitli ve farklı karekter tepkilerini ortaya koyuyor. hayat ve insanı anlatıyor. erdemi ahlak, merhamet, akıl , önceliklerimiz sorgulanıyor, bilgi için okumak, anlamak için beyin olması şart. ustayı saygıyla selamlıyorum.
ne ararsan osun.....

Filmin başları harbiden çok sıkıcı, asıl olayların geliştiği yere gelene kadar az daha uyuyordum ancak bir noktadan sonra film bir anda sarmaya başlıyor. Verdiği mesajlar gerçekten iyi mesajlar. Yılına göre ve imkanlara göre çok iyi bir film ancak film kısa süresine rağmen çok gereksiz uzatılmış sahneler ile dolu. Tamam eski filmler genel olarak hep böyle ama Akira'nın en iyi filmi Seven Samurai'ın 3,5 saat olmasına rağmen bu kadar çok gereksiz sahne yoktu. Yani bu film 40-60 dakikaya rahat sığardı. Filmi böyle gereksiz sahneler ile uzatmak yerine keşke diyaloglarla uzatsaydı. Çok daha iyi bir olurdu. Sonuçta senaryo güzel, filmde genel olarak güzel.