Ölüm Kararı (1948) İzle

müthiş bir film. suç ve ceza okuyup ucundan kıyısından niçenin üstün insan fikirlerine göz gezdirdiyseniz filmde sizin de söz hakkınız doğuyor. suç ve ceza da raskolnikov'a o krizlerinde delirmiş yapamayacaksan bulaşmayacaktın diye üstten bakmıştım fakat burada ise philip karakterine tam diş biledim. mal herifin tutuşması izlerken beni telaşlandırdı. brandon'ın cüretkarlığı ise incelenmeli, böyle insanlar var, asla vicdanen rahatsızlık duymayan, bunu bir övünç varsayan. parti düzenlemesi, adamın mezarında ailesine yemek sunması, o ipi babaya vermesi ve gram rahatsız olmaması... inanılmaz. ruppert karakterinin evvelini bilmiyorum fakat brandon gibi düşünceleri var fakat cesareti yoksa o baba lafları etmesi absürt biraz. filmi çok sevdim, özgün bir kurgu. sadece katilleri ve bir cinayeti değil sanatçı olduğunu iddia eden, öldürme sebebini niçeden alan bir cinayet filmini izledim. kısaydı hem

Galiba ilk tek plan çekilmiş film buydu. Tek plan çekilmesi filmin gerilimini daha çok arttırmış. Eski filmlerdeki sıkıcılık bu filmde hiç yok. Hitchcock tarzında bir film olduğu hissediliyor. Oyunculukta James Steward yine döktürmüş. Genel olarak güzel bir film. Özellikle de 1948 yılında böyle bi filmi nasıl çekmişler? Şaşırtıcı. 8/10

Hitchcock mekanı yine sevdiğim şekilde ayarlamış ama James Stewardın o güzel oyunculuğu bizde onun tarafından sorgulanıyormuş hissi yarattığından bu filmde sürekli rahatsız olmamıza sebep oluyor. Aslında ana fikir güzel olsa da tek mekan filmlerine göre zayıf bir senaryo olmuş daha başından sonunu tahmin edebileceğiniz bir film yine de beğendiğimi söylemeliyim. Şu eski filmleri sırf dialoglar için bile izlerim.

Hitchcock filmin bütün dayanağını Dostoyevski 'suç ve ceza' ve nietzche öğretilerine atıfta bulunarak yapmıştır . Nasıl yani mesele Ruppert'in idealine göre 'insanlar ikiye ayrılır ve üstün insanların öldürmeye hakları vardır ama bu üstünlüğe ya da diğerlerinin sıradanlığına karar veren kimdir?' işte burada nietzsche'nin übermensch kavramına güzel bir gönderme yapar ama sonuç olarak filmin eşçsincel alt metinlerinde bahsedilen tarafı tutar .Nietzchenin aksine bu üstünlüğe yahut sıradanlığa karar verenin Tanrı olduğunu vurgular .Hitchcock'un bu filmi biraz tanrıcılık oynamaya çalışmanın etrafında döner ve o zamanın elit kesimine eleştiri yapar . İnsanlara öğretilerini yayan ve bunun doğruluğuna inanan aydınlar iş pratiğe döküldüğünde 'Ben öyle demek istememiştim yeaa siz gaddarsınız sözlerimi yanlış yorumladınız ' tarzından savunmalara kalkmaları iki yüzlülüğü vurgular kannımca .
Tartışma konusu da şu olur Cinayet sanat için midir yoksa toplum için mi ?
Kabaca anlatmak gerekirse ‘’iyi ve sağlıklı aristokrasinin özü kendi çıkarları için sayısız insanı hiç suçluluk duygusu duymadan feda etmeye hazır olmasıdır. toplumun aracılığıyla seçkin kişilerin kendilerini daha büyük ödevlere ve genelde daha üstün bir varoluşa yükselebilecekleri bir temel yapı iskelesi olması gerekir’’
iyinin kötünün ötesinde-nietzsche tabi bu tamamen nietzchenin öğretisinin özünü temsil etmiyor ama filmde bu öğretilere karşı çıkılıp dostoyevskinin raskolnikovu ile bütünleştirmeye çalışıyor .
Yani yönetmen cinayeti işleyen gençlerin Nietzche'ye dayanan tezlerini çürütebilmek için karşılarına profosörü koyar . Yani işin ilginç tarafı prof. kuramsal olarak katillerimizin her dediğine katılırken pratikte tökezlemesi . teknik olarak çocukların söylediklerine temelden karşı çıkamaz çünkü onlara inanıyordur .
Burada benim de anlamadığım yönetmen söylediklerini pratiğe döktükleri ve nietzche öğretilerini uyguladıkları için brandon ve phliip'i tebrik mi ediyor yoksa tanrının işine karıştıkları ve insanların hayatlarına müdahale ettikleri için zeki katillerimizi toplum adaletine bıraktığı için bireyselliği kınıyor mu ?
Çık özür diliyorum teknik olarak çok iyi ve ince işlenmiş bir film . oyunculuklar çok iyi ama ben biraz felsefi kısmına takıldım sanırım bir beş yıl bunu düşüneceğim :))
kısa gibi görünüyor ama derine indiğinizde çok iyi psikanaliz, felsefe ve vicdan kavramları üzerine durulmuş . Bir değil birden fazla kere izlenmelik ..

Tek mekan filmler konusunda Alfred Hitchcock un üzerine yönetmen tanımam arkadaşlar.Gerilimi oldukça iyi sonuna kadar sıkılmadan izleyebileceğiniz bir klasik.Sonunu biraz daha gerilimi yüksek bir şekilde bitirselermiş tam bir şaheser çıkarmış ortaya...

Rope (İp) .. 1948 yapımı Alfred Hitchcock imzalı tek mekanda geçen kameayı hiç kapatmadan çektiği, Gerilim-Suç türü muhteşem bir klasik .. Usta yönetmen filmdeki çekimleriyle dediğim gibi kamerayı sahne geçişlerinde hiç kapatmamıştır.. Yani kesintisiz çekim tekniği ni kullanmıştır.. Sanki sizde o ufacık odanın içindeymişsiniz gibi bir his veriyor.. Ayrca Hitchcock çektiği ilk renkli filmdir.. Çoğu çektiği filmini izledim ve hayran kaldığım favrori üç yönetmenlerim arasında olan yönetmenlerden biridir.. Filmlerinde gerilimin dozunu çok iyi ayarlar.. Usta çoğu filminde yetenekli oyuncu James Stewart ile çalışmıştır.. Yine başrolünde zamanın en iyi oyuncularından birini görüyoruz.. Oynadığı soğukkanlı şüpheci (Rupert Cadell) karakterini başarılı bir şekilde seyirciye aktarmıştır.. Diğer oyuncularında performansları gayet iyiydi.. İki kafadar en yakın arkadaşlarından birini ip ile boğarak öldürür ve bir sandığa koyar.. Amaçları felsefe hocalarının dikkatini çekmektir.. Aslında sıradan insanların öldürebilirsin diye akıl veren isim felsefe hocaları Rupert Cadelldir.. Evlerinde bir parti verip ayrıca öldürdükleri arkadaşının en yakınlarınıda davet ederler.. Sandığın içinde ne olduğunun farkında olmadan eğlenirlerlen bir yandanda ailesi öldürülen oğlunu merak etmektedir.. Sonradan partiye dahil olan isim Rupert Cadell bir şeylerin yolunda gitmediğinin farkına varır ve gerilim dolu sorgulamalar başlamış olur .. Senaryonun işleyişi çok sıradışı konuşulan birebir diyologlar sizi filmin içine çekecek.. Özellikle tek mekan türü film severler istediğini fazlasıyla alacaktır.. Alfred Hitchcock tarzını seven bir hayranı olarak bu klasiğini tavsiye ederim .. 8.4