Yedinci Mühür (1957) İzle

film gerçekten çok güzel bir mesaj veriyor ve verdiği mesajı ancak sonunda anlayabiliyorsunuz. eğer filmi bitirip de hala anlamadıysaniz mesaj aslında cok basit: sosyal medyada abartılan filmleri görüp de yüksek beklentiyle izlemeyin, yoksa benim gibi 1,5 saat boyunca sıkıla sıkıla bomboş bakarsınız filme

film o kadar da derinlerine inmeniz çıkarımlar yapmanız gereken bir film değildi bence, illaki vardır ama genel olarak açıktı mesajlar aşağıda çok güzel yorumlayanlar olmuş tekrar etmek istemem. sadece inancı olmayan için değil ben şahsen kendim inanan, anne babadan gelen taklidi iman dediğimiz şeye sahip olan, biri olarak da çok etkilendim. klisede tanrıya inanmak için ölüme yakarışları cidden efsane bi sahneydi unutamayacaklarımdan ve az çok kendimi bulduklarımdan. kesinlikle izlenir.

Ben de Stalkerın gizlemini bu filme tercih edeceklerden olacağım. Felsefi film olarak da çok karmaşık bir hikaye gözükmedi. Ölümü, dini, tanrıyı sorgulamanın nesi karışık olabilir ki? Ayrıca çok da kafamda soru işareti, düşünceler uyandırmadı. Bunlar zaten günlük yaşamda artık sakız olan konular. Ya da yaşım ileri bilmiyorum. Belki gençler için ilginç olabilir. Uzun zaman önce Stalkerın kafamda yarattığı gizemle uzaktan yakından alakası yok. Bu kadar batırdıktan sonra biraz çıkarayım, bence güzel çekilmiş, atmosferi yerli yerinde, ölüm gerçekten de ölüm gibi. Acılar da gerçekten acı gibi. Karakterler güzel oturmuş. Neticede 7 verecek kadar sevdim. Israr eden olursa 0.2 eklerim.

Persona gibi anlatmak istediğini muhteşem repliklerle ve sanatsal bir şekilde anlatabilen bir Bergman filmi değil. Personadan sonra izleyip aynı mükemmeliyete yakınlığı beklediğimden hayal kırıklığı yaşadım belki de. Personayı 9luk,Wild Strawberriesi 8lik beğendiysem Seventh Sealı da 6 puanlık beğenmiştim lakin belli bir düşünce sunan böyle filmlere 6 puan vermek benim için hakir görmek gibi olduğu için 7 puan veriyorum.

ama haksızlık. ölüm, kilisede şövalyeyi kandırıp taktiğini öğrendi. bide şövalye sonlara doğru taşları dağıttığında ölümün "ben taşların yerini hatırlıyorum" dediğinde şövalye " sana nasıl güvenebilirim ya farklı bir yere koyarsan?" diye sorsa muhtemelemen ölüm cevap veremezdi ve belki baştan başlarlardı neyse değişik bi film. beğendim galiba. ben Antonius Block (yalnız adam gerçek hayatta ölümden baya kaçmış 91 yaşında ölmüş vay beee)