{"ciphertext":"R2acyD8E7f0vjQd1Or3hlUZCckswCzV4erDKTeITMyLcHBVvhjA5PkCociZkHSubfn0QWPfubYUaAH+5hkw2PaEE5HbASzOKXjgP0fJ57G4=","iv":"281d9e3556044aec9cdb16c186913682","salt":"e5b8fa7a8ea5c58900fe7e2f09c9d9b898e52d6960aef9df973b2fc40ac6554bc1be774557514a9b67836bbe3e727a9750c1a87313151858f0700c95eed3c6ddbf65d3c0ef89063de482d61d0d9639b6cc7ff5d22a06d1fd1cac0f7cb7e30a7f69391427d075e0cd5398493d2eda977551f8d8c0eb81158f13704ccb5f2cc31f937390c17eb40ab0bee74e5ecf6accfa7a9226ba336cc3654d9ac5fb37c5a8098f25e82cce764fe9b7ef426c8e2eedc749f975fa249b26351dea178b921f7cfe29b46cf086a04f31cc484440b5c313311092cf37116dbfd0fc274a57cbfc9ed6ef767e4ba7469a575b9f70b08ced6cafd31f639a753570f858f98b5cfd2f61d7"}
Platon'un Mağara Alegorisi'nde, insanlar doğduklarından beri bir mağarada zincirli şekilde yaşarlar ve yalnızca karşılarındaki duvara yansıyan gölgeleri görebilirler. Onlar için gerçeklik, bu gölgelerden ibarettir. Oysa gördükleri şeyler, dış dünyadaki gerçek nesnelerin yalnızca yansımalarıdır.
Bir gün içlerinden biri zincirlerinden kurtulup mağaranın dışına çıkar. İlk başta gerçek dünyayı görmekte zorlanır, ancak zamanla asıl gerçekliğin mağaradaki gölgeler değil, dışarıdaki dünya olduğunu anlar. Daha sonra mağaraya dönüp diğer insanlara gerçeği anlatmaya çalışır, fakat onlar buna inanmazlar çünkü bütün hayatları boyunca bildikleri tek şey gölgelerdir.
Bu alegori, insanların çoğu zaman gerçekliği değil, gerçekliğin kendilerine sunulan veya algılayabildikleri kısmını gördüklerini anlatır. Bu yüzden bahsettiğin durum da, insanların sahte bir görüntüyü gerçek sanması açısından Mağara Alegorisi'ni andırıyor.